سال جدید گریدد و باتیزبینی همیشگی حضرت آقا نامی برازنده وشایسته برای این سال انتخاب گردید سال حماسه سیاسی وحماسه اقتصادی بر خوبان ایران زمین اسلامی مبارک باد .

امام صادق : مَن ذَهَبَ يَرى أنَّ لَهُ علَى الآخَرِ فَضلاً فهُو مِن المُستَكبِرِينَ، فقلتُ لَهُ : إنّما يَرى أنَّ لَهُ علَيهِ فَضلاً بالعافيَةِ إذا رَآهُ مُرتَكِبا لِلمَعاصِي ؟ فقالَ : هَيهاتَ هَيهاتَ ! فَلَعَلَّهُ أن يكونَ قد غُفِرَ لَهُ ما أتى و أنتَ مَوقوفٌ مُحاسَبٌ ، أ ما تَلَوتَ قِصَّةَ سَحَرَةِ موسى .(اصول كافي، ج 8، ص128، ح 98) هر كه بر اين باور باشد كه از ديگران برتر است، او در شمار مستكبران است. عرض كردم: اگر گنهكارى را ببيند و به سبب بى گناهى و پاكدامنى خود، خويشتن را از او برتر بداند چه؟ فرمود: هيهات هيهات! چه بسا كه او آمرزيده شود اما تو را

شـبـهـه اول : بـرخـی افـراد اخـتـیـارات حـکـومـتـی رسـول الله (ص ) را فـراتـر از اختیارات حکومتی حضرت علی (ع ) و یا اختیارات حکومتی حـضـرت عـلی (ع ) و سایر ائمه را بیشتر از اختیارات ولی فقیه می دانند. پاسخ امام خمینی (قدس سره) این اسـت کـه فـضـائل معنوی اختیارات حکومتی را افزایش نمی دهد. همان اختیارات و ولایتی که حـضـرت رسـول و دیـگر ائمه صلوات الله علیهم در تدارک و بسیج سپاه ، تعیین وُلات و اسـتـانـداران ، گـرفتن مالیات ، اجرای حدود الهی داشتند همان را حکومت فقیهان نیز دارد و مـعـقـول نـیـست که اختیارات یاد شده در رسول اکرم (ص ) و امام معصوم (ع ) یا فقیه

منبع :پایگاه اطلاع رسانی حوزه زمان حاکمیت صفویه که تفکر شیعه پس از قرن ها از حاشیه به هسته قدرت سیاسی راه یافته بود، چندین جریان شبه مذهبی از دل این تفکر سربرآورده و به نوعی مدعی حکومت و قدرت شدند. تأمل در این جریان ها به خوبی نشان می دهد که چگونه با یکدیگر در ارتباط بوده و یکی جای خود را به دیگری سپرده است. نخستین این جریان ها، جریان اخباری گری است. دغدغه مهم مکتب اخباری متوجه آن بود که وظیفه مجتهد را انکار و نقش علما را چه از لحاظ عقیدتی چه از جهت عملی محدود کند. آیت الله وحید بهبهانی با ترویج مکتب اصولی خود، مبارزه ای سنگین علیه اخبارییون شروع کرد. در آ

پیامبر خدا محمد مصطفی ( که درود خدا بر او باد) در روایتی فرمود: روزگاری خواهد آمد که دین خدا تکه تکه خواهد شد. سنت من در نزد آنان بدعت و بدعت در نزد آنان سنت باشد، شخصیت های بزرگ در نزد آنها حیله گر خوانده می شوند و اشخاص حیله گر در نزد مردم، با شخصیت و وزین خوانده شوند. مومن در نزد آنان حقیر و بی مقدار می شود و فاسق به پیش آنها محترم و ارجمند باشد، کودکانشان پلید و گستاخ و بی ادب و زنانشان بی باک و بی شرم و بی حیا شوند، پناه بردن به آنها خواری و اعتماد به آنان ذلت و درخواست چیزی از آنها نمودن، جامه درویشی به تن کردن و مایه بیچارگی و ننگ است. در آن هنگام خداوند

محرم ، موسم حق طلبی عاشوراییان و ماه پیروزی خون بر شمشیر است و در این ایام عزا و سوگواری، روحانیون معظم نقشی بیش از پیش در اجتماعات دارند تا مردم را بیش از پیش با پیام اصیل و آرمان های عزت مدار حسینی آشناتر کنند و البته با دمیدن بر شور و عاطفه حسینی ، بستر ساز تقویت شعور و باور عاشورایی جامعه گردند. در آستانه شروع ماه حزن و اندوه اهل بیت(ع) در رثای خون خدا ، فرصتی دست داد تا این بار نه صرفاً به بررسی بایسته های عزاداری حسینی , بلکه از زاویه ای دیگر شعار تا ابد پایدار هیهات من الذله در تمامی زمینه ها به یکی از رسالت های مهم امروز روحانیون ارجمند در این

عاشورا حدیث مکرری که حدود چهارده قرن نقل مجالس و محافل گوناگون بوده است. خاطره عاشورا جزئی از فرهنگ فراموش ناشدنی شیعیانی است که با نام حسین(ع) روز و شب را به سر آورده اند.در فرهنگ عامه ایرانی نام حسین(ع) همچون ذکر خدا بر زبان مردمان همیشه جاری است. آنگونه که گفته اند:اگر در عروسی اگر در عزاست همیشه دلم سوی کرب و بلاست. اما شگفت آن که این حدیث مکرر هرگز کهنه نمی گردد و هر چه بر این گفتارها ونوشتارها افزون می شود از عطش عاشقان و دلباختگان حسینی نمی کاهد، گرچه آثار قلمی شهید مطهری به قول امام خمینی(ره) «بی استثناآموزنده و روان بخش » و «برای عارف و عامی سودمن